و حال در پايان روز سه شنبه سوري و در شب چهار شنبه سوري از روي آتش پريدم تا او را ياد كنم كه در آسمان من تنها ستاره و ماه و نور جاودان است به او كه دانسته ام باز روز از ل آشناي من است به او كه عشق بي بهانه را از او به ارمغان گرفته ام آري در چهار شنبه سوري و در جشن آخرين چهار شنبه سال به او تقديم مي دارم آن چيزي كه از روز ازل از آن او بود به او كه هزاران بار عاشقش شدم و هزاران بار عاشقش خواهم شد با هر طلوع آفتاب با هر تبلور نقره فام ماه عشق را بي بهانه با او تازه خواهم كرد با او كه عشق حقيقي را همره او خواهم ديد همان عشقي كه هيچ چيز بديهي نيست را به اوخواهد داد و من از او خواهم آموخت آري به هزار و يكمين عاشق شدن هايم به يگانه معشوقم تقديم مي دارم كه نشانه اي بزرگ از پرديس خدا است و پريسان من است تقديم به آشناي روز ازل “هزار و یک بار عشق یکم بار که عاشق شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد. و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد. دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم. * سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند. پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق. * و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار. هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان. و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد. سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که: عشق کار نازکان نرم نیست / عشق کار پهلوان است، ای پسر* آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست عاشقی بود.” ومن نيز چنان خواهم بود قصه من و معشوق مرا پايان نيست آنچه آغاز ندارد نپذيرد انجام با تو چهار شنبه سوري را جشن خواهم گرفت با تو كه ثابت كردي و ترنمي جاودانه زدي كه در بدترين حوادث مي توان به اوج بهترين ها رسيدو تنها اوج و برترين آن عشق و عشق و عشق است
سه شنبه سوري من با دوشنبه سوري گره خورده است دو شنبه سوري من همره ديدار دوباره 
آيلي
نگاهي به تلويزيون مي كرد داستان دختركي را اين جعبه جادو ئي نشان مي داد
كه فكر مي كر د زيبا نيست او از خواهر بزرگترش خواست كه اورا پيرايش دهد و
در آرايشي نوين تصوير آينه را به مبارزه فرا خواند و همين كار را خواهربا
صور ت او كرد اما تصوي جديد دخترك به نظر من وآ يلي چندان تفاوتي نكرد
شايد اند كي نيز از زيبائي هاي او كاسته شد آيلي نگاهي به من كرد و گفت
روزگار عجيبي است رندي مي گفت در قطار ز ند گي كه بنشيني به ايستگاههاي وصل عاشق و معشوق 
;}
رسم
زمانه ” گذشتن ” است و باز بهاري و تابستاني و پاييزي گذشت تا بار ديگر به
زمستاني برسيم كه براي ما از آن همه سفيدي كه در برفهاي آسمان و زمينش
دارد تنها رخت سياه به ارمغان چند سالي است كه مي آورد گوئي زمستان با ما
بازيها دارد 16 سال پيش در زمستان مادر بزرگ مهر بانم كه چراغ خانه و
خاندان ما بود رهسپار